---

Soendanese vrouwen

Is Johannes nadat zijn contract in Indië bij de marine geëindigd was, nog terug geweest naar Nederland?
Mogelijk is hij aansluitend begonnen bij zijn nieuwe werkgever in Indië, de Billiton of Sinkep Tin-maatschappij. TIN

De Singkep Tin Maatschappij is opgericht in 1889 en in 1933 overgenomen en opgegaan in de N.V. Billiton (tin) Maatschappij.

  
   post van Rotterdam in 1903

Johannes krijgt dan een relatie met de "naar zeggen" Soendanese
'inlandse' vrouw Sanimah, wat niet ongewoon was in die tijd.
De eerste zoon werd geboren op Sumatra te Blimbing op 10 oktober 1900 en hij krijgt dezelfde namen als zijn vader nl.: Johannes Reinhardt Hubertus.
Op 22 mei 1902 wordt te Palembang nog een zoon geboren en hij wordt genoemd naar zijn grootvader Pieter of een nog verdere voorvader Pieter van Beemen.

Zijn volledige namen worden Pieter Louis.
Na 2 jaar wordt dan in (Buitenzorg op Java?) zijn derde zoon geboren en wel op 15 juni 1904 uit de 19jarige Japanse Sjizoeko Otzobo. 
Hij krijgt de namen Louis James.
Vermoedelijk is Johannes dan al gehuwd met deze Japanse dame uit een oud krijgs-(Shogun)-geslacht. 
De eerste 2 zonen werden erkend te Palembang op 22-4-1903.

'Het paleis van Zijne Exellentie', aldus luidt de tekst door Johannes geschreven  op de achterkant van deze foto.
Dit huis bevond zich te Samboe Poeloe in de Riouw archipel.

_ Van Louis is verder erg weinig bekend. 
Als zijn vader en moeder inderdaad gehuwd waren hoefde hij niet erkend te worden! 
Vanaf de vroegste jeugd van deze 3 Eijsbroek-zoons is nog veel onbekend. 
Johannes, Pieter en Louis werden op 1-2-1913 Katholiek gedoopt te Riouw terwijl vader Johannes zelf nog laatstelijk opgegeven had NH te zijn. 
In de loop van 1913 worden zijn 3 zoons geplaatst in het Katholieke jongensinternaat St Vincentius te Buitenzorg.
Ze zijn dan 13, 11 en 9 jaar oud.
Het doopritueel heeft vermoedelijk te maken met de toekomstige plaatsing in het Katholieke jongensinternaat.

               

Johannes zijn bureau hierboven getoond met een gedeeltelijk verborgen   portretje die heel wel mogelijk hemzelf en zijn 2 oudste zoontjes voorstelt. Dan staat Pieter zichtbaar rechts van hem en Johannes verborgen ter linkerzijde.

  

_ In november 1913 verlaat Johannes met zijn Japanse ega Nederlandsch Indië. 
De reden en oorzaak van zijn vertrek zijn onbekend. 
Mogelijk dat hij te kampen kreeg met heimwee of gezondheidsproblemen en noodzakelijkerwijs de archipel heeft moeten verlaten. 
Er kunnen nog legio andere aanleidingen bestaan om het "Riouwse" te verlaten!
Misschien had Sjizoeko wel heimwee? 

 
  Zomaar wat Indische kindertjes 

_ Men zegt wel eens dat mensen die lange tijd hebben gevaren en/of over de wereld hebben gezworven nergens meer rust vinden of anders gezegd "ze zijn hun thuis kwijt geraakt".  
Het is aannemelijk dat Johannes de opvang van zijn zoons zo goed mogelijk heeft geregeld, dat zijn zoons in ieder geval een goede opvoeding en opleiding zouden krijgen en niet het risico zouddit alles lopen te 'verdwijnen' in de kampong met moeder Sanimah. 
Het zal voor haar een hard gelag zijn geweest om haar zoons te moeten afstaan door de vermoedelijke medewerking van de werkgever “Sinkep Tin Maatschappij” en gearrangeerd door Johannes. 
Zij werden ondergebracht in het Katholieke jongensinternaat St. Vincentius te Buitenzorg.
Waarschijnlijk heeft hij daarvoor betaald en vermoedelijk voor langere tijd.

_ Hij heeft er ongetwijfeld tegenop gezien zijn zoons mee te nemen, maar ook om ze achter te laten.
Het is niet eenvoudig om met zo weinig feiten deze geschiedenis te beoordelen.  
_ Volgens familie-info zou hij ook met Sjizoeko naar Japan zijn geweest en dat blijkt inderdaad het geval geweest te zijn omdat ansichtkaarten van hem zijn opgedoken bij zijn achternichtje.
Daaruit kon ook worden opgemaakt dat hij daar niet heeft gewoond, gezien de datum waarop hij in zijn geboortestad Rotterdam opdook. 
_Twee vrouwen zijn nu 'beroofd' van hun kind(eren), want de jongens zien hun moeders nooit meer terug.

Het gewestelijk (gouvernementsvaartuig) 'Bantam' gezusterlijk naast de Chinese Betsy aan de steiger te Tandjoengbalai Groot karimoen begin 20e eeuw.
Gewestelijke vaartuigen onderhielden de lokale verbindingen.

Een kopie van zijn persoonskaart uit de burgerlijke stand van Rotterdam bevat de aantekening,
beroep: scheepswerktuigkundige.
10-7-1880 afgeschreven naar Utrecht zie voor inschrijving Rg.13A folio644. 1888-1898 in marinedienst.
1898-1913(nov) te Poeloe Samboe res.  .... en onderhoorigheden N.O.I. November 1913-1917(juli) zonder vaste woonplaats in Nederland.
Juli 1917 gevestigd in Rotterdam
Noot: 
op deze kaart is de naam Eijsbroek correct weergegeven.

Johannes komt sinds 1913 in juli 1917 opnieuw in beeld te Rotterdam. 
Sjizoeko is bij hem want zij overlijdt een maand later, mogelijk zonder de aanwezigheid van Johannes omdat hij haar overlijden niet zelf heeft aangegeven. 
In de overlijdensaangifte staat vermeld dat zij 32 jaar is en de echtgenoote van J.R.H. Eijsbroek.
Het adres nadien van Johannes is dan het Zeemanshuis in de Callandstraat nr. 24b te Rotterdam.
Zijn laatst bekende adres is dan nog steeds Poeloe Samboe in de residentie Riouw en andere onderhorigen.
Een kleine 2 jaar na het overlijden van Sjizoeko volgt Johannes haar want hij overlijdt in het Bergwegziekenhuis te Rotterdam. 
Vanaf 1913 tot en met 1917 is hij denkelijk onvindbaar geweest (voor zijn zoons?) die in die tijd aan hun tienerjaren waren begonnen. 
Het is de vraag of de drie jongens hebben geprobeerd hun vader te achterhalen.

Op het bureau van Johannes stond dit portret van zijn familie in een winters Stolwijk dan wel Stolwijkersluis

Het blijkt (uit familie-informatie) dat de Tinmaatschappij en het Weeshuis de jongens hebben verteld dat hun moeder was overleden en dat dit de reden was dat ze in een tehuis ondergebracht werden.
Wat hen over hun vader is uitgelegd kunnen we slechts gissen.

Ook blijkt er bij de nakomelingen van de zusters van Johannes in Nederland zo goed als geen kennis aanwezig te zijn over zijn bestaan in hun familie. 
De kleindochter van zijn zuster, Karen Brøker (76jaar) had gehoord van Johannes Reinhardt Hubertus die met een Japanse prinses zou zijn getrouwd en ook nog naar Japan was geweest en zelfs met haar nog hier in Nederland had gewoond. (wat bleek te kloppen, alleen was ze geen prinses)
Ze had er nota bene foto's van in haar album, maar had geen idee dat het een broer van haar oma was!

Johannes overlijdt in zijn geboortestad Rotterdam:

Heden vier en twintig april negentienhonderd negentien verschenen voor mij Ambtenaar van den burgerlijken stand van Rotterdam: Gerardus Marinus Verschoor, oud drie en tachtig jaren, zonder beroep, wonende alhier en Marten Boonstra, oud acht en zestig jaren, zonder beroep, wonende alhier, die verklaarden, dat op twee en twintig april dezes jaars, des voormiddags negen uur, Bergweg, nummer één en tachtig, alhier is overleden: JOHANNES REINHARDT HUBERTUS EIJSBROEK, oud acht en veertig jaren, geboren en wonende alhier, machinist, zoon van Pieter Eijsbroek en Johanna Jacoba van Cuijlenburgh, beiden overleden. Waarvan akte, enz.

       Het Rotterdamse Bergweg-ziekenhuis waar Johannes overleed.                   (foto gevonden bij ansichtkaarten-handelaar op de markt te Velp