INDAHAG, mijn woonplek en omgeving 

       Fotoos 2009

Mededelingen, informatie en verhalen van de Webmaster

Aiding was in Bohol (island) flying on her broom (reason: a funeral)

maandag 29 juni 2009
_Ja, de volgende zondag was dus naar Opol, alles bij elkaar toch wel een 20 km, maar ik heb echt een hekel om langs de niet zo snelle snelweg te rennen!
Niet alleen vanwege de risico's van uitwijkend en afwijkend verkeer maar ook de uitlaatgassen zijn zelfs met het vroege verkeer al hinderlijk!
Deze hoofdweg is een belangrijke verkeersader van Misamis Oriental naar Lanao del Norte en de eerste grotere stad is Iligan.
In Opol wilden de lopers even pauzeren en wat drinken, maar daar ging ik niet in mee en niet alleen omdat gedurende een lange loop een te lange rust me uit mijn tempo haalt maar ook omdat Aiding mij zou opwachten in de stad nadat ze de vroege ochtendmis had bijgewoond.
_Dus ging ik alleen terug en kwam toen nog meer laatkomende clubgenoten tegen waarvan sommige doorliepen en sommige met mij terug renden.
Ik weet nog niet van iedereen wie nu ook lid is van de 'Golden Sun Athletic' club, maar dat komt nog wel.
Ik ben ook nog steeds verbonden met de 'Oro Sunday Runners' maar beschouw me niet meer als vice president, mijn interesse richt zich nu meer op de nieuwe club.

ook een sport, pistool schieten

ze heeft zelfs behoorlijk raak geschoten met dit kanon!

_Later op de zondag ging Aiding naar haar vriendin en schoonzus om wat bij te kletsen maar werd op een bepaald moment onbereikbaar, bleek later dat ze op de schiebaan van het militaire kamp in de stad wat aan het paffen was met pistool en geweer(M-16).
Ik heb me rot zitten te wachten bij m'n schoonzus!
(ik me verveel me altijd vreselijk op die plek, niks te beleven!)
Maar ja, de Filipino's zijn niet zo zorgvuldig met het 'plannen' en informeren van derden, vaak doen ze eerst en dan pas denken ze er (veel later) over na.
Gelukkig beschik ik over een behoorlijke portie geduld, geef me maar een krant, een boek of een goede film dan kom ik het wel door.
_We kregen op een avond bezoek van een verre achterneef van Aiding en zijn vriendin.
Negentien en zestien jaar, allebeide ontsnapt aan de ouders, zij in verwachting (natuurlijk)en hij trapt een paar centjes bij elkaar op de fietstaxi, zij heeft geen job of andersoortig inkomen, doet niks, en die moeten dan straks voor een baby gaan zorgen!
Ik moet er maar niet teveel over nadenken want het gebeurt met GROTE regelmaat dit soort toestanden.
_Afijn, ze hebben hier even lekker gegeten en bij gekletst, de jongeman is een broer van Bingbing(al 15) die hier haar Highschool (in Indahag) gaat doen.

Quinnche zoekt het avontuur nog thuis 

_Afgelopen zondag was ik iets aan de late kant, Aiding was weer mee en we zouden op tijd terug gaan omdat we waren uitgnodigd om iets in een survival evenement te doen, 'abseilen' geloof ik.
Toen we op de verzamelplaats aankwamen zag ik dus geen clubgenoten en besloot ik maar alleen het tevoren vast gestelde heuvelachtige parcours te gaan rennen, maar toen zag ik toch nog Ricardo(voorzitter Ororunners) opdagen en Pedro maakte ons groepje compleet.
Halverwege de heenweg ging Ricardo terug want hij loopt maar 1 x per week, tsjaaa.
Pedro en ik gingen door, tot 1 km voor het keerpunt toen kwamen we de vroeg gestartte groep tegen en renden we gezamenlijk terug naar het parkje in de stad.
Nu vernam ik van Ruel dat de groep die ochtend zou door(lopen?) naar Kauswagen waar een lid zou tracteren op ontbijt en ik had al een afspraak voor de survival en ging dus niet mee.
_Nadat Aiding en ik terug waren in Indahag kreeg ze een belletje dat het niet doorging want de betreffende persoon die het regelde had een feestje gehad en teveel 'hoofdpijn' van de alcohol.
Dus, bleven we lekker thuis en ging Aiding later met Corbe alleen naar haar zus in Gusa, kan ze er weer even tegen!

Corbe krijgt zwemlessen van pa in de 'jungle river'
Een flinke afdaling naar dit riviertje op loopafstand van huis, de 2 teenagers Lisa en Bingbing waren eenmaal terug behoorlijk 'uitgewoond' en pa had ook nog een kind te tillen, lag dus ver voorop, hahaha, flink he?!

Kregen we dit weekend plotseling een andere verre nicht (van moeders kant en 36j.) van Aiding over de vloer met een buurjongen van haar.
Zij is een moeder van 2 kinderen, de vader en haar toenmalige vriend was al lang geleden gevlogen.
Dit soort situaties doet zich zeer frequent voor en omdat er geen wetgeving is die gescheiden stellen hun verantwoordelijkheid dwingt te nemen aangaande kinderen en hun ex relaties.
Daarom is er hier heel veel onrechtvaardigheid en ellende op dit gebied.
Alleen voor heel veel geld kun je hier officieel en voor de wet scheiden, de Katholieke kerk heeft hierbij een dikke vinger in de pap, ook wat betreft de wetgeving betreffende geboorteregeling e.d., wat nog steeds een ongewenste bevolkingsgroei veroorzaakt.

maandag 15 juni 2009
_Lisa vraagt de laatste tijd regelmatig of ze Quinn even mee mag nemen naar haar ouderlijk huis honderd meter verderop.
Nu passeerde een paar dagen geleden haar 22jarige zuster hier langs het hek en ik vroeg haar over haar status.
Ze was al vroeg gehuwd, had al een dochtertje en was net weer opnieuw in verwachting.
Nu bleek dat speciaal haar zus belangstelling had voor Quinn omdat ze gelooft? dat als ze tijdens haar zwangerschap veel met een knappe blanke baby verkeert, dit ook invloed heeft op de verschijning van haar eigen nog ongeboren baby.
Lisa wist te vertellen dat ze daar al eerder bewijs van had gezien!
Nou, ik heb daar even hartelijk en beleefd om gelachen, maar begrijp het wel dat ze graag een 'look alike' van mijn kleintjes willen baren, hahahahaha.
Het is hier niet anders dan dat het voor de Indo's dan wel ouderwetse Indische mensen is en was, "hoe witter hoe beter, en een 'lange' neus of in ieder geval een wat puntige en niet platte neus, wordt hier ook als (schoonheids) ideaal gezien!

'Oro runner' en nu ook 'Golden Sun runner' met zijn jongste atleten, 'Corbe' en 'Quinncz'

_Gister kwam de buurman, een 'farmer' maar ook een timmerman (ze kunnen bijna allemaal een hamer vast houden), met een jonge netpython(reticulatus) aanzetten.
Corbe durfde het diertje niet aan te raken, ondanks dat papa dit slangetje vasthield van nog geen meter.

  python in a coke bottle

Netpythons kunnen zeker 7 meter lang worden, (het is de langste soort slang) als ze de kans van leven krijgen en zijn dan zeker gevaarlijk voor je huisdieren en kleinvee, maar ook voor kinderen.
Er is een geval bekend en vastgelegd van een exemplaar die een man had overvallen en naar binnen had gewerkt.
Toen men de vermistte papa van zes kinderen in het bos ging zoeken, trof men een buitengewoon grote en gezwollen slang aan.
De slang was vrij hulpeloos door zijn recente maaltijd zodat men het kon vangen en toen men het beest opende, vond men de half verteerde Filipino.

_Actually, the picture of a python with a man sticking out from its belly was taken in the Philippines in 1998.  That story made the headlines all over the country at that time, and it was featured on numerous tv documentaries here in the Philippines.  When that unlucky man first disappeared, friends thought he was kidnapped by rebels (they actually called in the army to help in the search) but then later they discovered his awful fate. the python in a 'pick up' car Below are some news excerpts relating the incident: "Gumilid Lantod was alone in the jungle catching bats on Mindoro Island in the Philippines when a 23ft (7m) python bit him on the foot and squeezed him to death.  Then the monster swallowed the 154lb (60kg) man.  Friends later found the snake and slit it open, finding the father of six children already half digested." - Express (Germany) 3 April [AFP] 7 April 1998 "LANTOD GUMILIU, 32, a member of the Mangyan tribe on the island of Mindoro in the Philippines, was found dead inside a giant python after tribesmen found the bloated snake, killed it and cut open its stomach." - South China Morning Post 16 Jan 1998.

_Dat was het weer even over onze geschubde vrienden.
Gister, zondag dus, een behoorlijke groep runners voor een gezamenlijke ochtendloop.
In tegenstelling tot een week geleden was het prettig koel, maar 22.7 graden maar eenmaal in de stad merkte ik daar niet veel meer van.
Was de afspraak dat we een 12 km zouden afleggen, wilde de meerderheid wel verder rennen en daar was ik niet op voorbereid.
Dus gingen Ricardo en ik (als oudsten) na zes km terug om in ons (bijna) club cafee op de rest te wachten.
Intussen kwam Adriano ook binnen druppelen, die was alleen op pad geweest en zagen we even daarna ook Emily opdagen met haar inmiddels 6 weken oude baby.

Veel later dan verwacht kwam de rest aanzetten waarop ik wel even kwijt moest dat als we een afgspraak maken voor een bepaald parcours we er geen halve marathon van moeten maken want onvoorbereid is dat even iets teveel voor me.
Ik dien dan van te voren meer te drinken en neem drinken mee met toegevoegd hydratiezout.
Anyway, het was een wel bestede zondag ochtend, volgende week naar Opol een badplaatsje aan de kust, ook tamelijk ver, wel.

water, koffie en warme broodjes

_Van mijn Luchtmacht collega's vernam ik dat er 5 (oud) KLu militairen deel namen aan de Leeuwarder marathon, waarvan er 1 de finish niet haalde.
Mijn oudste zoon Andy heeft afgezien van deelname omdat hij onvoldoende voorbereiding in de benen had, mijn oudtse dochter al eerder af zag van deelname door een liesblessure, dus zullen ze volgend jaar vermoedelijk opnieuw een poging doen zich voor te bereiden, misschien ben ik er zelf wel bij?
Morgen beginnen ook de hogere school opleidingen na de extra vrije dag van vandaag warop gevierd werd dat de stad van town tot city werd gepromoveerd.
26 juli zullen we de Milo marathon weer hebben, vroeger dan vorig jaar en we gaan daar een beetje naar toe werken.
Mogelijk is er nu ook een 10 km en als het me te warm lijkt te worden doe ik dus 10 en geen 21.1, schrijf me dus voor 2 afstanden in.
_Mijn scooter heb ik vanmiddag laten nakijken bij een Yamaha zaak in de stad.
Was een extra hulp wel 3 kwartier mee bezig om mijn carburateur en ontsteking na te kijken en schoon te maken.
De motor stopte er telkens mee als het te nat op de weg werd door regen e.d.
2 Euro en een lekker bakje Nescafe gratis gebrouwen door een jongedame plus een lunch movie op HBO op plasma TV.
KIJK, dat is nog eens prettig voor mij persoonlijk en mijn boekhouding want de balans wil altijd maar de naar de verkeerde kant door zakken.

zondag 7 juni 2009
_Had ik bijna weer een slang door midden gereden, 2 weken geleden.
Ik was op een zeer vroeg tijdstip onderweg naar de stad voor de zondagse clubloop en verscheen er plotseling een slang dwars overstekend op het beton, die ik op een haar na mistte, ik dacht opnieuw een rattenslang maar mogelijk kon het ook een cobra zijn.
Vanochtend met maar liefst 6 mensen wezen rennen en wat specaal was, we renden als leden van een nieuw opgerichte loopclub.
Het was trouwens deze ochtend behoorlijk warm, in Indahag zelfs 26 graden en doe daar voor de stad maar een graad bij.
_Eén van de leden was dermate ontevreden over de armoede van de Oro Sunday Runners club activiteiten, dat hij besloot dat er maar een andere(actievere) club moest komen.
En zo gaan we bijna allemaal mee naar de "Golden Sun Atletic Club", wat een naam, maar goed ik heb het niet bedacht.
Mogelijk hebben we volgende zondag al onze clubkleding, zo gaat dat hier, 'zo gewonnen zo geronnen' zullen we maar zeggen.
_Zouden we een paar weken geleden een meisje 'adopteren' van dezelfde leeftijd als Corbe omdat de moeder(achternicht van Aiding) niet voor haar kinderen kon zorgen.
Zij verdient de kost door in Davao city als hulp in de huishouding de kinderen van haar werkgever te verzorgen.
Haar 2 jongens en een meisje had ze bij haar man gelaten die in Zamboanga city woont en een soort klaploper blijkt te zijn die meer interesse heeft voor de drank dan voor haar en de kinderen.
_Na aandringen van Aiding om haar kinderen te 'checken' ging de moeder onderweg naar haar kinderen in Zamboanga city.
Ze tekste nog dat haar kinderen er niet goed uitzagen en het dochtertje koorts had en ze dus zou afwachten tot de kinderen in staat waren te reizen.
Maar nadien taal nog teken meer vernomen, dus wie weet heeft ze besloten het weer eens met haar man te proberen en (hopelijk samen) beter voor haar kinderen te zorgen.
Ik hoop in ieder geval dat haar kinderen er profijt van hebben dat ze weer bij hun moeder zijn en dat de vader wat meer verantwoordelijkheids besef heeft ontwikkelt!

dinsdag 19 mei 2009, lunchtime again
_En toen was het weer zondagochtend en die nacht had het knap geregend en voordien had ik wat darmklachten i.v.m. de Fiesta en daarom voelde ik me niet sterk en bleef ik dus lekker liggen, jammer dan, komende zondag maar eens zien wat en wie er op komen dagen.
_Gister, maandag dus, vertrokken voor de eerste wat langere duurloop, eerst 3 km vlak, dan langzaam afdalend, 2 km min of meer vlak en dan terug stijl omhoog, laatste 2 km weer vlak.
Ik voelde me en was ook behoorlijk uitgeknepen, heb stukken gelopen, mijn onderdanen voelden stram en het was natuurlijk ook nogal warm die ochtend, 25+ graden, maar het helpt wel allemaal om weer op mijn ideale runners gewicht terug te komen 75 kg.
_Als de omstandigheden mee zitten, dan proberen we de Milo halve marathon 26 juli weer mee te doen, zo nodig schrijf ik in op 2 afstanden.
Volgende maand de marathon van Leeuwarden, zoals het nu lijkt 3 Leeuwarder Basis Lopers aan de start, Jan Bijlsma, Henk Schaafsma en Ed Velderman, succes heren met de voorbereiding!
_Nou moet ik wat bekennen, ik ben een liefhebber van natuur en reptielen, met name slangen hebben mijn aandacht.
Kom ik op een avond op de scooter de berg op onderweg naar huis, boodschappen aan het stuur, vrouw achterop, donker, zie ik plotseling een vrij lange slang dwars op en over het pad in het koplamp licht verschijnen.
Te laat om te stoppen, te laat om er omheen te rijden, dus er over heen gereden, arm dier!
Ik zag op het laatste moment dat het een zelfstandig voortbewegend dier was, maar de vrouw dacht dat het een al dode slang was!
Echt niet, ik dacht zelfs dat het me nog even aankeek met die ogen van, "zou je niet even wachten tot ik klaar met oversteken ben?"
Vanwege de duisternis ben ik niet gestopt om te kijken om wat voor soort het ging maar in de gauwigheid dacht ik dat het om een rattenslang ging, geen cobra in elk geval, daar was hij te lang en slank voor.
Het is toch vrij eigenaardig, op het moment dat ik opmerkte dat er de laatste tijd geen slangen te zien waren, zagen we gelijk een kleine dode huisslang op het beton liggen en reed ik daarna gelijk eentje in tweeën.
_Tijdens de Fiesta week was ik gedurende enige tijd in de betreffende buurgemeente waar Aiding haar zwager "Captain" over is.
Daarom trakteert hij veel mensen die onder hem werken en nodigt andere (politieke) vrienden,  kennissen en familie uit om lunch en diner in zijn huis te gebruiken (buiten dan he?!).
De voorbereiding en het koken begint al 2 dagen tevoren en je moet natuurlijk opppassen met de temperaturen hier dat je eten nog wel eetbaar is op het moment, right?
de zogenaamde "lechon" (geroosterd varken)

_Het gebraden varken is veruit favoriet, dan de kippenpootjes, loempiaatjes, één of ander miegerecht, dit keer geen visgerechten en natuurlijk sloten vol met coco cola produkten waar ik persoonlijk niet teveel van moet drinken want dan gaat mijn lever problemen maken want er zit een smak suiker in die limonades! Ik heb het geweten!
Eén van de meiden is nu met haar tante mee naar Oroquita, om te kijken of het haar bevalt te werken als haar persoonlijke hulp want de tante is hulpbehoevend en haar man is een dronkenlap en af en toe stijf van de reuma, dus dat werkt niet mee!
Als tegenprestatie wordt haar scholing betaald, ben benieuwd want die tante "die kennen we".
_Ben ook benieuwd hoe mijn training morgenvroeg bevalt, als ik er uit kan komen tenminste!

dinsdag 12 mei 2009, lunchtime
_Nog steeds aan de warme kant in de ochtend, toch maar een uurloopje gemaakt in de richting van Libona in de province Bukidnon, de niet geplaveide weg gaat door een heel mooi gebied met uitzicht in de verte op een hoge mountainrange van het gebied waarin Libona ligt.
Zondag met de Ororunners gelopen, nou ja ze waren er wel niet dus heb ik maar alleen een bekend parcours door de buitenwijk gerend.
Toen ik na een uurtje terug was in het parkje, waren sommige van m'n clubgenoten er wel, maar ze waren natuurlijk een stuk later van hun bed gekomen.
Wie er ook was was onze vrouwelijke clubrunner met haar 9 dagen oud babytje, het was op de dag van de arbeid geboren.
Toen we na de koffie afscheid van elkaar namen, toch wel even opgemerkt dat we geacht worden zondagochtends samen te hollen en daarom een beetje op dezelfde tijd dienen te verzamelen, anders stelt onze club echt helemaal niks voor, dan zien we elkaar wellicht maar een paar keer per jaar.

Zaterdag 2 mei 2009, noontime
_14.00 uur, al weer een vette hevige onweersbui met een stortregen van jewelste!
_Met verbazing las ik de Internet nieuwspagina uit Nederland met de gebeurtenis op Koninginnedag.
Meer dan 6 personen dood en vele gewonden, hoe kun je ooit dergelijke gektes voorkomen van mensen die een kronkel in hun hersens oplopen.
Elke idioot kan met een auto overal op een menigte inrijden, het is simpel, kijk maar naar het Midden Oosten, naar Israel, daar voegen ze er ook nog eens bommen aan toe, succes bijna gegarandeerd.
_Helaas is de zieke man ook omgekomen zodat we zijn uitleg nooit zullen aanhoren.
Jammer, het volksfeest, wat Koninginnedag toch altijd was, zal voorgoed veranderen, er lopen teveel zieke geesten vrij rond die graag wat in de belangstelling willen staan, 'dead or alive' om het even!
_Nu is dit in de Filipijnen helmaal niks bijzonders, aanslagen en moorden aan de lopende band en onveilige voertuigen en onverantwoordelijk rijgedrag in het verkeer levert ook heel wat slachtoffers op.
Laat de Koningin nu maar lekker thuis blijven met een kopje koffie en een 'petite fourtje', gezellig met haar kinderen en hun aanhang, en voor de liefhebbers  een leuke reportage op de televisie van het geheel, doe je niemand kwaad mee, toch?
_Gisteravond ook een forse onweersbui met veel regen, zeer welkom in deze wat warmere periode.
De temperaturen zijn elke ochtend aan de hoge kant, meer dan 24 graden en ik houd me wat training aangaat wat rustig, hooguit anderhalf uur, meestal een uurtje.
_Morgenvroeg weer met de Ororunners en dan zal diezelfde ochtend de bekendste sportman van de Filipijnen de bokser Manny Paquiao zijn volgende gevecht aangaan tegen de Engelsman Hatton.
Heel de Filipijnen ligt voor de buis, maar ik zie de match later wel op TV als hij al gebokst heeft.
_Aiding is sinds donderdag avond naar Bohol met haar broer en schoonzus vanwege het overlijden en de begrafenis van de schoonvader van haar broer.
De man was in Bohol, zijn geboorteplaats, voor een familiemeeting en tijdens een partijtje voleybal stortte hij ter aarde om ter plekke te overlijden, hij was al diabeet en had verhoogde bloeddruk.
Niemand was in staat om te reanimeren, het kwam als een donderslag bij heldere hemel.
Vermoedelijk is dat vrouwtje van me nu aan het sightseeing op het eiland Bohol en omdat het vakantietijd is, is er niet gemakkelijk een plekje op de boot beschikbaar tijdens de weekenden en komt mevrouw dinsdagochtend weer thuis om herenigd te worden met haar 'bloedjes'.
Gelukkig heb ik hier goede assistentes, de meisje slapen met Quinn en pa slaapt met Cornelis.
              
Lisa                     Jusan                   Jerilyne                Quinn en papa

Zondagochtend 26 april 2009
_vanochtend vroeg met de Ororrunners op pad geweest, weer de berg op richting Super Mall (SM) en vliegveld, net als vorige week maar nu een paar kilometer verder.
Het was aan de warme kant vanochtend, meer dan 24 graden en heb dus heel wat zweet vergoten!
_Een vrouwelijk lid van onze club moet volgende week bevallen van haar vijfde kindje van vriend nummer drie (ook Ororunner), vriend nummer twee (eveneens Ororrunner) had vorig jaar zijn zoontje en dochtertje van hen ontvoerd en is niet van plan ze terug te geven, hij woont nu ergens ver weg bij familie en houdt zich verborgen.
Dit alles gebeurde nadat Emily een paar jaar in Taiwan verbleef om goed te verdienen voor de toekomst van haar gezin, maar het was teveel gevraagd van deze jonge (domme) vriend!
Emilda dan heeft straks de twee oudsten (zonen) van vriend nummer 1 plus een babyboy van haar laatste vriend, interessant familie- en liefdes-leven van sommige Filipino's.
_Nu vroeg mijn zus mij naar de reaktie van mijn één na jongste zoon wanneer hij papa weer in levende lijve te zien zou krijgen.
Nou, dat was een mooie gebeurtenis, hij kreeg mij in de gaten en rende gelijk op me toe met de uitroep PAPA en het was natuurlijk verder een hele blije happening, kon m'n tranen nauwelijks bedwingen.
een beetje agressief?   
Natuurlijk was mama ook blij maar die houdt niet zo van misbaar e.d. haha, die knijpt me af en toe eens stiekum ergens in mijn lichaam en werpt mij net zo stiekum een bepaalde blik toe, hahaha.
Met ons nageslacht was het heel goed gesteld maar Quinn heeft nog niet in de gaten wie of wat ik ben natuurlijk, die heeft zoveel verzorgsters, die zit niet te springen om aandacht van papa of uit te vinden wie dat nu weer is, bijna iedereen krijgt een gulle lach van het baasje.
_De tuin gaat goed, weer twee stekken van de rode bananensoort geplant, mee genomen door Aiding en nog een aantal croton-stekken, cacao zaden en speciale mangopitten.
Eergister twee partijen cocosnoten uit de palm naar beneden gehaald maar ze waren al aan de te rijpe kant, teveel cocos aan de binnenzijde, dat is dan ook nauwelijks te eten alleen in bepaalde gerechten, het sap is nog goed te drinken maar minder zoet dan van een jonge noot.
_Intussen zit ik nu te schrijven terwijl het al maandagochtend is, vannacht even een korte hevige bui, heel fijn want de tonnen zijn gevuld, het terrein is bewaterd, geen klagen, wel is het nu wat meer 'plakkerig' in de ochtend, toch nog wat klagen huh?

Fotoos van een eerdere trip naar Cebu city voor het kantoor van buitenlandse zaken aangaande een nieuw paspoort voor de 2 nichten.
De zonen waren mee behlve Quinn, pa zat nog in Groningen.
                 
luchthaven CDO      Corbe's airplane      on board               palmwine drinking girls

Woensdag 22 april 2009
_De tijd vliegt en ik vlieg mee met de tijd.
Dik 2 maanden in het trieste weer van Nederland gedurende de maanden februari en maart en natuurlijk niet genoeg winter al leek het er wel even op in de maanden december en januari.
Ik heb genoten van het koudere weer, de wind, wat sneeuw en hagel.
Nu is dit al weer ver weg want hier is de temperatuur rondom 30+ graden.
's Nachts op deze plek tussen 22 en 24 graden afhankelijk van meer of minder bewolking en voorafgaande regen.
_Nadat ik gearriveerd was hebben we nog 1 week droog weer gehad maar de afgelopen week begon het elke middag en avond lekker te regenen, en onweer wat vanaf het binnenland naar de kust trekt.
Het water zakt hier tamelijk snel weg in de stenige bodem, wat betekent dat de minder diep wortelende plantjes moeten worden begoten.
Ook de waterdruk was al die tijd erg laag zodat ik tientallen keren met emmers water aan het sjouwen ben om de watertonnen te vullen voor baden, afwas en de laundry, goeie oefening!

_Mijn heen-terugreis is altijd weer spannend en ik leer er steeds van.
Vooral belangrijk is om geen overgewicht te hebben bij de incheck balie en omdat ik een langlopend ticket heb naar een verre bestemming mag ik 30 kilo meenemen in plaats van 20, dan nog 7 kilo handbagage, een fototas en kleine tas voor documenten met eventueel wat toilet spullen, en een jack, jas of sweater.
Op de band kwam mijn koffer exact uit op 30 kilo!
Twee dagen ervoor had ik via het Internet ingecheckt op beide Cathay vluchten en mooi mijn plaatsjes uitgezocht in het vliegtuig. 
Eerst een Boeing 747, daar ben ik een fan van want ze geven je meer ruimte bij Cathay voor zo'n lange vlucht.
Boeing 747
_Op Hongkong een vlotte transfer voor de vlucht naar Cebu, het is ook in Hongkong om die tijd van het jaar wat somber (het ligt aan zee natuurlijk) en het was er al weer mistig en gelukkig niet te warm of te koel.
Nu met veel Filipino's in het vliegtuig, de meesten terug naar huis vanwege de vakanties (Holy week - Pasen).
_Ik had me net geinstalleerd bij m'n windowplekje toen ik het verzoek kreeg of ik wilde ruilen met een kind want dat kon dan bij zijn moeder zitten, geen probleem want boven zee is op grote hoogte toch niks te zien.
Toen zat ik naast een Filipijnse die twee kinderen van haar werkgever begeleidde, en de jongste van drie jaar maakte geen geheim van zijn teleurstelling dat ik nu bij het raam geplaatst werd, dus maar weer een plekje geruild om dit mannetje gelukkig te maken en de 'inday'.
_Ik had van de vorige periode een paar honderd peso's in mijn zak en zou dus moeten pinnen bij de luchthaven in Cebu.
Nu had ik door zekere omstandigheden een nieuw postbankpasje wat perfekt werkte in Nederland en dus ging ik argeloos aan de slag om m'n ATM opname te doen met het Maestro logo, dat lukt normaal altijd, maar deze keer dus niet, kreeg een of andere code maar geen 'cash'!
_Na een tijdje nadenken en vooral proberen niet zenuwachtig te worden kon ik niets anders bedenken dan dat ze waarschijnlijk bij de ING toevallig net onderhoud deden aan hun computers, het was daar een uur of 3 in de ochtend.
Nu heb ik altijd wel een credit card (Mastercard) bij de hand als reserve maar wat was de pincode al weer?
_Weer een tijdje nagedacht, had toch tijd genoeg voodat m'n boot die avond zou vertrekken, maar zonder ticket kom ik echt niet aan boord!
Ik herinnerde mij dat ik de pincode ooit eens onopvallend in mijn oude portemonnaie had geschreven.
Heel vaag vond ik de code ergens op die oude portemonnaie (die ik nog steeds gebruik!), kon het nog krekt lezen en dus maar een poging gewaagd met de Mastercard, (het is wel veel duurder pinnen!)
En ......... het gaf zonder problemen het door mij gewenste bedrag, HOERA!!!!!
_Welcome Philippines, nu maar eens naar vervoer uitkijken, mijn koffer heeft wieltjes dus ga ik eerst een stukje buiten de airport want de taxis voor de uitgang van de airport proberen je een poot uit te rukken, vragen makkelijk het driedubbele van de ritprijs naar de haven.
Ik vond een hele oude langzame taxi die me gewoon op de meter naar de haven bracht, en ik gaf hem voor de goede zorgen een aardig extraatje, zo doe je dat.
één van de vele RORO ferry schepen, primitief maar onmisbaar.
Via Internet had ik bij de bootmaatschappij mijn ticket al besteld om zeker te zijn van een goede accomodatie, maar in de eerste plaats om er zeker van te zijn dat ik een plekje aan boord zou hebben want de eerstkomende 2 dagen zou er geen vervoer zijn vanwege de "Holy Week".
_Het zijn me de schepen wel, oude lelijke bakken waar ik niet de Noordzee mee durf op te varen, maar goed, het drijft en het komt vooruit!
Aan de kade dichtbij lag ook nog steeds de in mijn ogen lelijkste boot die ik ooit aanschouwd heb, geheten Filipina Princess, maar goed de company is er trots op zoals ik las op Internet.
wel het lelijkste schip wat er rond vaart in de Filipijnse wateren
_De volgende ochtend 7 uur gearriveerd in CDO waar ik me weer buiten het havengebied begaf om meer keus te hebben voor vervoer naar de stad.
Een bijna leeftijdgenoot op een fietstaxi was bereid me naar het centrum van de stad te peddelen (met m'n veertig kilo bagage) wat hem heel wat zweet kostte, maar ik was blij hem ruim te kunnen belonen met 200 pesos(3 Euro), en dat is voor hem meer dan een dagloon.
Daarna met een minibusje naar boven naar Indahag en dat is voor 10 km ook maar een fractie van een Euro = tussen de 60 en 67 pesos.
_Ik werd verwelkomd door de broer van Aiding (Ryan) en de twee tieners JinJin en buurmeisje Lysa die de zorg hadden over Quinn.
Aiding en Corbe zouden pas in de loop van zaterdag arriveren vanuit Bayabaya, het geboortedorp van Aiding, haar broer was daar de afgelopen week getrouwd.

Redactie: info(at)rijskamp
 

---