INDAHAG, mijn woonplek en omgeving  fotoos 2009

Mededelingen, informatie en verhalen van de Webmaster

Eerste samenkomst Golden Sun runners in Indahag

Dinsdag 8 september,
_Gister een 'beetje dom' geweest!
Omdat ik mogelijk nog een keer de mini triathlon wil doen 20 september, stap ik voor die tijd nog een paar keer op de fiets om wat te oefenen, zo ook gistermiddag om een uur of vijf.
Aiding was nog in de stad, die zou ik na een seintje met de scooter ophalen.
Maar goed, het plan was om een goed stuk betonweg hier een aantal keren op en neer te fietsen.
_Kom ik gelijk een verkeersongeval tegen waarbij een slang het slachtoffer was en er staan wat kinderen bij en een Filipino op een mountainbike die de slang wilde meenemen om aan zijn zoontje te laten zien.
Ik stoppen en kijken en zie dat het één van de meest voorkomende slangen is in deze streken, de Filipijnse rattenslang een volwassen exemplaar aan de lengte en de kleur te zien.
Natuurlijk wisten de omstanders gelijk dat het een zeer giftige slang is maar dat kon ik snel uit de wereld helpen, een beetje giftig, niet eens genoeg om een hond of kat te doden, laat staan een kind!
De Chinese Filipino guy (Danny) nodigde me uit om samen een afdaling te maken naar de stad "off the road".
Nu heb ik een soort mountainbike maar qua uitvoering is het meer een city bike en had net de tractor banden verruild voor smallere.
_Maar goed ik besloot het te proberen, had ik niet moeten doen, het pa(a)d(je) was zo slecht en af en toe zo stijl met hier en daar hoofdzakelijk keien van diverse afmetingen.
Ik was al een keer afgestapt om de fiets aan de hand te nemen, maar later werd ik toch verrast door een soort valkuil waar ik niet uit ontsnappen kon.
De fiets werd geblokkeerd en zijn berijder maakte een onwelkome zweefduik over het stuur op de keien voor hem.
Ik heb echt wel mazzel gehad want in deze situatie had ik wat kunnen breken (droeg wel een helm!), stom stom stom!
_Ik raakte met mijn rechter arm en hand de grond(stenen) voor me om m'n val te breken, m'n rechter ribbenkast raakte het stuur of een steen maar mijn rechter bovendij ondervond wel de grootste impact.
Mijn kompaan was al ver vooruit, heeft niets gemerkt, heb hem ook niks laten merken want ik kon nog terug op mijn zadel komen.
Op mijn rechter arm verscheen een onrustbarende bobbel, maar geen pijn, het is intussen verdwenen, mijn dij was hard geraakt, een stomp letsel zo gezegd, het is pijnlijk en stijf maar het zit diep, we kunnen er niets aan doen dan het tijd en rust geven te herstellen.
Daar zit ik over in, heb geen idee hoe lang dat gaat duren, anyway, ik kan lopen en Aiding weet nog niks hahaha, she will kill me hahaha.
Ook de plek waar mijn ribbenkast is geraakt is pijnlijk, het is wat gekneusd maar het is niet echt een belemmering behalve dan als ik wat moet gaan tillen, dat is pijnlijk.
Zielig he?
_Ik ben evengoed nog weer helemaal naar boven gefietst over de normale weg en gedeeltelijk 'limestone' pad, het was al donker geworden, ook riskant genoeg op de Filipijnse wegen!
En als klap op de vuurpijl weer op de scooter naar beneden en terug met Aiding en 25 kg boodschappen in mijn rug, toen had ik'em wel leeg hoor, niks laten merken natuurlijk!

'what a kid'

_Quinn is naar de kinderarts geweest voor zijn 2e booster vaccinatie, niet goedkoop zucht, Corbe moet nog voor zijn 4 jaars onderhoudsbeurt en ook nog voor inspectie van zijn tanden, Ryan heeft weer examentijd en ook dat kost, Jin is terug hiero en heeft een onderzoek te ondergaan naar haar hoest en bloedonderzoek.
In haar familie zijn ze gevoelig voor TB, haar vader leed er aan en heeft heel lang medicijnen moeten slikken.
Voor Jin moeten we zeker weten of ze 'safe' is in verband met de overige bewoners hier, dus is ze ook zo'n beetje in isolatie tot we zekerheid hebben, ze draagt een mondkapje en heeft haar eigen drink en eetgerei, vandaag weten we meer. (ze is okay intussen, geen TB maar wel een keel infectie)
Aiding is langs de opticien geweest, ze heeft een bril voorgeschreven en gelijk geleverd gekregen.
Ze had al tijden last van haar ogen en hoofdpijn, alleen is het niet eenvoudig om je aan een bril te wennen, dat moet je wel meer dan 2 weken vol houden, dit gewenningsproces is ook 'pijnlijk' in zekere zin!
De opticien merkte op dat ze wel wat jong is voor dit soort oogproblemen, maar je hebt geen keus waar?
_Het is de laatste 2 weken onbetamelijk warm, zonder een fijne regen of onweers bui.
Quinn heeft nu echt last van zijn doorkomende tandjes, wat verhoging, een natte neus e.d. maar blijft een vrolijk kereltje!

dit verrotte onderkomen ondervind renovatie, Aiding haar broer gaat daar wonen met vrouw en kind, verruilt zijn huisje aan de rivier voor dit stekje.

_Ik stond vorige week bij de kassa in de supermarkt, de supermarkt met de langzaamste en meest omslachtige afhandeling van de klanten.
IK kijk zo eens achter me naar de volgende klant, zie ik een winkelwagen vol met vers geslachte varkenskoppen!
Dat zul je in Nederland niet gauw treffen, ook nog eens onverpakt, gewoon 'sec' in de kar, lekker fris!
_Dan heeft de overbuurman er weer eens een schoondochter bij van 15 jaartjes.
Zijn zoon van 30+ had dit meiske ergens op geduikeld, afkomstig uit de naast gelegen provincie maar wel tamelijk ver, ze is erg verliefd...........
Omdat dit kind zwaar 'onder de leeftijd' is, zijn ze 2 weken geleden met de jeepney van de oude heer met de hele familie plus een geroosterd varken naar haar ouders gereisd om toestemming te vragen voor het samen leven van hun dochter met de zoon.
_Aiding was mee, ook uitgenodigd om het gebeuren bij te wonen.
De dag ervoor was het varken geslacht maar omdat degenen die verantwoordelijk waren voor de goede gang van zaken zoals het correct roosteren al vroeg dronken waren, werd het varken onvoldoende gaar, wat de 'godfather' van de familie redelijk ernstig in verlegenheid bracht.
In ieder geval gaven de zeer arme ouders van het meisje moeiteloos toestemming, want dat scheelt weer een mond te voeden en het kind was ook al zwanger, natuurlijk.
Het wordt steeds drukker aan de overkant, want ze wonen heel dicht op elkaar, volgens Aiding zijn ze dat allemaal gewend (ook de herrie!) maar ik zou echt stapelgek worden, nooit een rustige periode in je eigen huis.
Trouwens, de oude heer (ik ben ouder!) ziet er een stuk minder gezond uit dan een jaar geleden en is ook dikker geworden sinds hij vrijwel niets meer doet dan een beetje zitten en eten en slap lullen met de familieleden.
Zijn schoondochter woont hier recht tegenover en is bevriend met Aiding, onze kinderen spelen met elkaar.

Zaterdag 29 augustus,
_De  fiesta in Cagayan de Oro is bijna ten einde gelukkig, om diverse redenen, veel heb ik er niet van mee genomen en gekregen.
_Tijdens het straatdans festival was het me veel te heet in de stad en dat samen met het verkeer en de vervuiling van de lucht door stof en de automotoren, daar blijf ik voor weg!
_Wat we wel hebben gezien was een demonstratie van de SAR helicopter van de Filipijnse Luchtmacht in het Sportstadion, gevolgd door een 'demonstaratie' van een zestal Luchtmacht parachutisten die eveneens gebruik maakten van een zelfde type Luchtmacht helicopter, van die apparaten uit de Vietnamperiode.

de dames klaar met de demonstratie, terug naar uitgangsstelling

Het hele programma duurde natuurlijk ontzettend (veel te) lang en het was heel warm in de schaduw maar het laatste deel, de 'silent drill' een demonstratie van vrouwen van de Filipijnse Luchtmacht werd wel heel goed uitgevoerd!
De dames hadden het na zo'n half uurtje demonstreren behoorlijk warm in hun uniformen.
_Ook zijn we met de oudste naar de kermis geweest en dat hadden we na een half uurtje wel gehad, opwindend genoeg voor Corbe, botsautootjes, rondjes vliegen in een soort nieuwerwetse draaimolen en in het niet zo reuzen reuzenrad plus popcorn en icecream.
_Ook opwindend was het vuurwerk op de zaterdagavond buiten de stad op een hoog gelegen omringend stadsdeel met weinig bebouwing.
Het zou om 7 uur beginnen maar (ik moet er nog steeds aan wennen) het begon echt 2 uur later, misschien heeft dat met het vliegverkeer te maken want het licht vrij dicht onder de aanvliegroute van het lokale vliegveld, maar ook was het wachten op de burgemeester en zijn 'loco' die natuurlijk hun zegjes hadden te doen!
We waren er op onze scooter naar toe gereden met een grote omweg, daarmee het verkeer in de stad vermijdend maar wel met stikdonkere weg-gedeelten, dat is dan goed opletten! Je kunt daar ook makkelijk beroofd worden, wat niet ongewoon is in dit landje.
Maar goed, het was het wachten waard, echt prachtig vuurwerk, 7 sessies van zeven containers want het was ook een 'contest' tussen verschillende vuurwerk bedrijven.
Na de zesde sessie zijn we vertrokken en dat was maar goed ook want het verkeer zat tot na middernacht muurvast!
Wij sliepen al toen mijn schoonzus en familie nog ter plekke in de auto stapvoets vooruit kwamen.

de rescue helicopter tijdens een demonstratie van de pick up van redder en de klant

_Naar de fluvial parade zijn we ook niet wezen kijken want dat hadden we al eens gezien, niet naar het paardrijfestival want daar moet je ook een echte liefhebber voor zijn om het warme weer te trotseren.
_Trouwens, nu schiet het me te binnen dat toen we de 'slechte bergweg afreden naar de stad we een heleboel ruiters tegen kwamen en toen was er plotseling een opstopping, er stond zelfs een goed uitziende ambulance op het pad en veel mensen met cowboyhoeden.
Dus, ik dacht één of meerdere gwonde mensen aan te treffen maar het geval was dat er een paard was bezweken en lag uit te rusten in een plas water in de schaduw.
Ik kan niet vertellen wat er verder met het dier is gebeurd want we zijn gewoon door gereden.
Zelf ben ik nog wel in mijn eentje op pad geweest, de zondagavond naar een door de burgemeester georganiseerde "International Night", de eerste in zijn soort om de buitenlanders(investeerders e.d.) die in en om de stad wonen te eren en te onthalen op een gezellige avond.
Aiding wilde niet mee want ze zegt te verlegen te zijn, misschien een volgende keer wellicht?
Het bleek (al eerder) dat er een tamelijk grote groep Nederlanders in deze streken verblijft en dat bleek mij opnieuw tijdens deze avond,
Nadat het officiele gedeelte was gepasseerd, de maaltijd verorberd, het zingen en dansen was gepasseerd, de fotosessies waren gedaan, ben ik huiswaarts gekeerd, ik denk als enige buitenlandse bezoeker op een scooter, haha, maar niemand zag mij aankomen en vertrekken want de tweewieler stond ver weg in het donker op de parkeerplaats niet tussen al die dure autoos.

Maandag 17 augustus,
_De "Golden Sun Athletic Club" kent een trage start want langzaam komen er wat leden bij, meestal van de "Oro Sunday Runners", volgende zondagochtend zullen we een meeting hebben in hacienda Rijskamp in Indahag na onze ochtendloop, dan bespreken we ook hoe we het één en ander aan runningevents kunnen organiseren.
In de laatste week van augustus is het jaarlijkse stadsfeest, hier fiesta genoemd.
Er is een simpele kermis maar wel leuk en spannend voor ('grote') kinderen, straatdans festival voornamelijk van en door jongeren groepen, paardrijden, een paardrij festival buiten de binnenstad, een fluvial parade in de plaatselijke rivier, life muziek in de stad, sky dive demonstratie van de Luchtmacht, silent drill van de armycadets, 'golden float parade competion in de hoofdstraten, schaaktournooi, voetbal tournooi, en nog meer muziek in de stad.
Ik ga er een keus uit maken en hoop er wat aardige fotoos van te 'schieten'.

Maandag 17 augustus,
_Het is en blijft een aparte wereld!
Had ik niet in 2 weken tijd 3 keer een lekke achterband van m'n scooter en daarvan 2 in de afgelopen 3 dagen, een spijker, een ijzerdraad en een glassplinter.
_Ben ik binnen 5 dagen 2 keer op een vroege ochtendrun op m'n 'snufferd' gegaan, gestruikeld op een limestone pad met als gevolg ontvellingen op mijn handpalmen, schaafwonden op mijn onderarm en bovenbeen.
De oorzaak is gelegen in het feit dat ik te ontspannen liep (te lui om mijn voeten ver genoeg op te tillen), onvoldoende geconcentreerd, nog niet goed wakker maybe, hahaha maar laten we er van geleerd hebben want deze ezel hoopt zich niet 3 keer te stoten aan de bekende steen!
Gelukkig geen infecties door vuil en vliegen, het geneest nu vlot.
_De afgelopen dagen weer regen gekregen na een korte droge periode en een hele warme week met eergister een felle onweersbui die recht over ons huis trok.
Ik zat buiten naar de bliksems te kijken, soms heel dichtbij waarvan er 1 een beetje TE dichtbij!
Het was wel 2 volle seconden oogverblindend en direkt daarop een geweldige donderslag.
Toch maar even de antenne van de telefoon en van de TV los gekoppeld, heb hier nog niet van blikseminslagen gehoord maar niets is onmogelijk.
Anyway, scheelt weer in wateren van de planten en het grondwaterpeil is ook weer wat opgekrikt.
_Ook vernam ik dat er een Dengue uitbraak zou zijn in de stad, dit in verband met wat de zuster van Aiding vertelde over het zesjarig zoontje van een collega die bezweek als gevolg van deze besmetting.
Dengue is een virus dat wordt overgebracht door een kleine muskiet die vooral overdag aktief is en elke gelegenheid benut zijn eitjes te deponeren in gelegenheden die schoon water bevatten, zoals blikjes, lege autobanden, plastics, flessen, potten enz.
Maar de meeste mensen zijn slordig, onverschillig en onwetend.
Eerst moeten er slachtoffers vallen voordat men serieus over (eigen) maatregelen gaat denken.
Kinderen (met weinig weerstand) of gewoon niet gezond genoeg zijn het vaakst slachtoffer.
Dengue is niet per definitie een dodelijke ziekte je kunt het thuis uitzieken net als griep.
Het tast de bloedvaten aan en de rode bloedlichaampjes, er bestaat (nog) geen geneesmiddel voor, alleen veel drinken, goed voedzaam voedsel, veel rust (men voelt zich zeer zwak) en eventueel een bloedtransfusie in de ernstigste gevallen.
Voor de leven bedreigende gevallen is er een probleem, je moet wel gelijk geld mee brengen als je medische hulp verlangt (meestal een ziekenhuis want huisartsen kennen ze hier niet).
_Dan is er een bijkomend probleem, er is niet voldoende bloed in voorraad, dus het bloed zal van een familielid moeten komen.
Ik weet niet veel van het geval van dit zesjarige kind maar ik moet er niet aan denken dat zoiets mij (mijn kind) overkomt.
In het geval van dit kind wat al goed in staat is signalen te omschrijven aangaande zijn conditie is het te laat..
_Als zijn ouders al in staat waren geweest om geld mee te brengen toen ze besloten hun zoontje naar het ziekenhuis te brengen was het toch al teveel kantje boord, het overleed de nacht op de dag waarin de ouders op zoek waren naar geld voor de 'vooruit betaling van de ziekenhuiskosten.
Beide ouders werken, vaak zijn dat hier lange dagen en op zijn minst 6 dagen per week.
Dan wordt het kind overgelaten aan een njai, inday of een grootouder, tante of een ouder kind in de familie.
De ouders zijn soms onvoldoende gefocust op wat hun kind scheelt of ze zijn te vermoeid, geven het één of ander middeltje rechtstreeks van de farmacie want een dokter kost geld.
Als het alleen om geld zou gaan dan zou dit kind niet gestorven zijn, dat geld wil ik graag lenen aan deze ouders maar goed, ik weet dus niet wat de voorgeschiedenis is van dit arme kind.

Maandag 3 augustus,
_Race favorite 28-year old Anthony Subing of Bukidnon ruled the men’s 21K event of the 33rd National Milo Marathon elimination run last July 26, Sunday in Cagayan de Oro
City.

Subing clocked 1 hour, 16 minutes and 9 seconds to beat second placer Ronillo Sandinao by 5 seconds. Sandinao, at 44, timed in at 1 hour, 16 minutes and 14 seconds.

Sandy Rijskamp deed er 2 uur, 1 minuut en 35 seconden over en dat is voor mijn gevoel aardig verdienstelijk gezien de tropische omstandigheden, man, wat kan ik zweten...........!
De voorbereiding was redelijk voor elkaar want op 3 zondagen ervoor heb ik met de clubgenoten hier de afstand en de duur geoefend.
Ik had me op belangrijke delen met vaseline in gesmeerd (tegen schuring van de transpiratie), had twee flessen water met hydratiezout mee voor op 5 km, 10 en 15 km en maakte een ingetogen start.
Maar eerst hadden we nog andere rituelen af te leggen waarvan ik hoopte dat die thuis hun beslag konden vinden maar dat bleek helaas onvoldoende.
Een half uur voor de start begon het wat te regenen en ik voelde gelijkertijd een onwelkome aandrang wat me behoorlijk kon gaan hinderen tijdens mijn tocht.
Toen viel de stroom overal uit en aangezien de toiletten hier te vies zijn om naar te kijken en er al lange rijen stonden, herinnerde ik me een oude doek in mijn scooter en dook achter een geparkeerde auto met was bosjes als rugdekking en dat was binnen een halve minuut gepiept, sorry hoor Cagayan de Oro.
Direkt daarop was de stroom terug en de parkeerplaats baadde weer in het licht, 'safed by the bell' en lekker opgelucht.
Op de startlijn maakte ik een praatje met Eveline van Beek een Nederlandse jongedame die hoofdzakleijk basketbal speelt en wat lopen betreft niet verder gewend was dan 10 km.
Ze was op vakantie bij haar vader die voor Nestlé werkt in CDO, Milo is Nestlé you know?
Dat was in mijn ogen een behoorlijk waagstuk!
Bij de start was ze vlot weg en ik zag haar pas terug tijdens de laatste paar honderd meters op de Atletiekbaan, volledig aan het eind van haar latijn want ze deed er nog eens minuten langer over dan mijn eindtijd.
Anyway, ze was tiende en laatste van de dames en waar ik zelf eindigde?
Nog lang niet bij de laatsten want heb er nog heel wat kunnen 'lappen' in de laatste kilometers, wat al begon na de eerste helft, ervaring he, hahaha.

_Dat was den de "Milo marathon" 2009 in Cagayan de Oro, maar ze noemen hier alles al gauw een marathon.
Deze groots opgezette races worden over het hele jaar in alle grotere steden georganiseerd en de halve is dan de gelegenheid je te kwalificeren voor de Nationale Halve Marathon kampioenschappen als je tenminste de limiet van 1.15 haalt.
Dan was er dit jaar voor het eerst ook een 10 km afstand af te leggen, dat maakt met 5 en 3 km totaal 4 afstanden waarvan de kortste afstanden het eerst waren vol geboekt.

zondag 19 juli 2009
_Goede berichten hier en daar want Indahag gaat goede verbindingen krijgen!
Er lopen vanuit de stad drie routes naar deze Barangay waarvan de hoofdweg ook een doorvoer is naar de provincieplaats Libona in de naast gelegen provincie Bukidnon.
De weg vanuit het zuidwestelijke stadsdeel wordt de komende maanden geheel in beton gegoten, een geweldige verbetering want de aard van limestone wegen is dat het makkelijk wegspoelt, diepe kuilen en plassen oplevert, slik en tijdens drogere periodes enorme kalksteen stofwolken geeft en ook dat versnelt de slijtage van dit soort wegbedekking.
_Dan gaat ook de weg vanuit het centrum van de stad via barangay Camaman-an naar Indahag aangepakt worden, de helft is al een overdreven brede betonweg maar voert in eerste instantie door ten Westen van de stad in de richting van het vliegveld en een naastgelegen bouwlokatie voor woningen t.b.v rijke 'stinkerds' Allegria-Hills geheten.
_Ten derde rest er nog een smalle landweg die ten oosten van de stad vanuit de barangay Gusa naar Indahag leidt.
Een verbinding die compleet in onbruik is geraakt door een totaal gebrek aan onderhoud!
Dit weggetje is zelfs met een (cross)fiets nauwelijks te berijden, zelfs lopen is riskant vanwege de diep uitgesleten sporen in het limestone weg oppervlak en dan hebben we het nog niet over de 'squatters' die bijna hun bamboe, kartonnen, blikken huisjes in de weg hebben gebouwd, gewoon op eigen initiatief zoals dat hier zo gemakkelijk gaat.
_Het enige wat in een prima staat verkeert is de route aanwijzer vanaf de hoofdweg dat  aangeeft dat er een weg naar Indahag leidt.
De onschuldige weggebruiker die niet op de hoogte is van de plaatselijke toestand verderop komt wellicht tot de 'schokkende' ontdekking dat hij alleen achteruit rijdend
(met alle risico's!) weer op de normale weg kan terug keren.
Deze verbinding gaat vermoedelijk volgend jaar (na de verkiezingen) aangepakt worden.
_Dichtbij is ook een plezierige gebeurtenis te vermelden nml. de verbinding die langs onze woonlocatie loopt vanaf de hoofdweg naar het dprpje Kamakawan wordt dit jaar ook in beton gegoten!
Alles bij elkaar genomen, levert dit ook een plezierige waardevermeerdering op van ons kavel.
Trouwens, er zijn nog drie kavels van elk 600 M² te koop waarvan 1 tussen ons en de weg, een aantrekkelijk lapje grond.
Als ik het geld had, had ik dit al lang gekocht want ook hier gaan de prijzen van grond alleen maar omhoog!

_Dan is het nog 7 dagen te gaan voor de MILO halve marathon en mijn voorbereiding gaat niet onaardig.
We hebben met de groep nu al 3 keer een parcours van 20 km gelopen over heuvelachtige wegen en heb het steeds overleefd.
En vandaag zondag 19 juli deden we 12 km ook weer eerst omhoog, dan een paar km vlak en daarna dezelfde route naar beneden.
Buiten de zondagen loop ik dan (soms op maandag), op woensdag en vrijdag.
Gunstig en ook fijn is dat het startmoment van de MILO-run nu 5.30 is i.p.v. 6 AM.
De inschrijving voor de 3 en 5 km is al gesloten, rest alleen nog de 10 en 21,1 km.
Ik vermoed dat het behoorlijk druk gaat worden en wat ook sterk verbeterd lijkt is de finishline op de vernieuwde atletiekbaan, daar is ook wat mee aan de hand want de rubberised toplaag laat los, op sommige plaatsen als de bel onder een gebakken eitje, het ziet er ernstig uit want het is over grote oppervlakken over de hele baan verspreid.
Er is een garantie regeling en de Chinese leveranciers-uitvoerders zijn al wezen inspecteren want de helft is pas betaald, dussss die willen wel!
_De ontwikkelingen in de nieuwe loopclub lijken aardig op gang te komen.
Een aantal leden van de Oro Sunday Runners maken een overstap naar de Golden Sun club zonder aandringen, geheel op eigen initiatief.
We hebben ons nieuwe looptenue al gedragen en het is ........... ORANJE, dus dat kan niet beter, het is ook een veilige kleurstelling in het straatbeeld en makkelijk te herkennen voor medelopers.
Ik zit nu bijna zo goed als op mijn ideale (loop) gewicht nml. 75 kg., maar dat kan nog wel ietsje minder maar niet veel want dan begint m'n vel te hangen?!

_Afgelopen weekend hebben we een feestje gehad want de oudtse van de jongsten werd 4 jaar en de volgende ochtend werd zijn broertje gedoopt door een priester.
Ze zijn nu beiden zgn. Katholieke jongetjes maar dat is niet al te serieus, het is een politieke gebeurtenis, ze krijgen ook een officieel document van deze doophandeling (wat bijna verpicht is in de Filipijnen want er wordt bijna altijd naar gevraagd door overheidsinstanties), maar natuurlijk zijn en worden ze ook 'opgedragen' op evangelische wijze en zullen ze uiteindelijk later zelf kiezen bij welke religieuze groep zij zich het meest aangetrokken voelen.
Niet tegenstaande het feit dat ze een gewone Christelijke opvoeding krijgen, maar daarbij een (prive) Katholieke school zullen bezoeken want die zijn het beste georganiseerd en zeker niet al te conservatief

_Dat feestje, dat moest er eindelijk eens van komen want het was al 2 jaar geleden dat er een varkentje op tafel kwam te liggen want daar komen gasten op af als vliegen op stroop.

Redactie: info(at)rijskamp

---