zaterdag
21 november 2009,
_Dus zal het spoedig weer Sinterklaas zijn en deze arme man
wordt in rap tempo meer en meer ontheiligd.
Nu willen een aantal gemeenten er meer een soort multiculti
Sinterklaas van maken, zonder het Kruis op de mijter en/of
tabbert want dat spreekt de moslims niet aan?
Natuurlijk waren er ook al bezwaren aangaande de ZWARTE pieten
zijn knechten, ook te discriminerend.
Toen de boot van Sinterklaas door de regenboog voer, veranderden
zijn Pieten in blauwe, gele, groene, rode, paarse, oranje,
bruine en wat nog meer kleuren en dat was ook weer niet goed!
_Maar laten we vooral niet vergeten dat 'onze' Sint
Nicolaas een historisch figuur is en al vele honderden jaren
zijn goede werken doet onder de kinderen van Nederland, zelfs
'Santa Claus' is een direkte afstammeling van Sinterklaas en wat
is er nou voor smaak aan Santa die zich steeds meer en meer het
Kerstfeest toe eigent, Sinterklaas is toch veeeel leuker!
Kerstfeest, oorspronkelijk een feest van het Hoge Noorden waarop
de terugkeer van de zon gevierd werd, het lengen der dagen, de
terugkeer van het licht, men tuigde een spar op met lichtjes en
allerlei versieringen.
_Toen de mensen bekeerd werden tot het Christendom, werd
de Ster van Bethlehem beschouwd als HET LICHT in de wereld wat
de geboorte van Christus aan kondigde.
De kerstboom werd door de Christenen in stand gehouden, de boom
werd nu opgetuigd met Engelen haar en 'de Ster' in top en verder
allerhande goodies.
_Kerstfeest is een heidens en een Christelijke viering,
belangrijkst is dat het een feest is waarbij families samen
komen en waarbij men elkaar bemoedigd en elkaar affectie betuigd
en wat is mooier dan dit te doen in de Christelijke traditie om
dankbaar te zijn voor het grootste geschenk aan de mensheid
toegedaan, de geboorte van Christus, geleefd als mens en
geofferd vanwege politieke belangen, gestorven voor een ieder
die gelooft in hem en zijn goede werken!
_Trouwens, ik krijg veel liever cadeautjes van
Sinterklaas (omdat ik braaf ben geweest) dan van die onbenullige
kerstman
We kunnen ons
beter concentreren op een gezamenlijk feestmaal om de geboorte
en komst van Jezus te vieren!
maandag
15 november 2009,
_En toen had ik vrij snel een besluit genomen, deze zondag
ochtend.
Met de achterliggende gedachte van de desinteresse van de
clubgenoten en nu ook deze ochtend was Ruel de voorzitter in
geen velden of wegen te bekennen.
Deze nieuwe kleine club is geen sikkepit beter dan mijn eerste
clubje.
Het zijn dezelfde mensen met dezelfde mentaliteit!
Toevallig zag ik na vele weken wel weer de club voorzitter van
de Oro Sunday Runners en liet hem weten dat ik er mee op hield
mijn energie te steken in de "Golden Sun Athletic Club", daar de
voorzitter mij volledig heeft laten zitten met de organisatie
van de eerste maandelijkse run, hij heeft me niet de beloofde
borstnummers gebracht en heeft mij verder helemaal niks laten
weten, hoewel hij wel mijn telefoon nummer heeft en dat vreet ik
niet!
Ik ga gewoon door met de organisatie van de trimlopen maar nu
dan onder de vlag van de Oro Sunday Runners Club, wat maakt het
uit!
dinsdag
10 november 2009,
_Dat was het dan, en ik was niet verrast, ik wen er aan dat
je alles kan verwachten zowel positief als negatief.
Met heel weinig reclame en vrij dicht bij de datum, had ik toch
nog 6 deelnemers voor de eerste stads trimloop.
Wat me echter wel teleurstelde was dat de club voorzitter me
niet de beloofde startnummers had gebracht en dat er verder ook
niemand van de club gekomen was om deel te nemen, ik zal het
voor de rest alleen moeten doen, denk ik en misschien is dat
beter dat ik alles ook zelf in 'de hand heb' en kan houden want
je kunt niet echt rekenen op de mensen hier als je al een
afspraak gemaakt denkt te hebben?!
donderdag
5 november 2009,
_Op dit moment worden mijn pleegkinderen stevig onderhouden
door Aiding omdat ze verboden dingen doen en elkaar pesten-plagen en
beschuldigen.
Het meisje is een echte stiekeme uitlokster en haar broer is
behoorlijk stijfkoppig.
Intussen zijn de dames bezig met de voorbereidingen voor komende
zondag, de eerste (maandelijkse) straten trimloop in, maar
vooral buiten de stad in verband met verkeers veiligheid en
schone lucht.
Wat ik nodig heb is een marathon klok, maar dat is bijna niet te
vinden dus zoeken we naar een alternatief.
Ik heb al fluitjes, rode vlaggen, digitale stopwatch,
veiligheids lint, afstand bordjes, verf voor straatmarkering,
permanent marker, ballpoints voor registratie, plankjes om
inschrijvings formulieren in te vullen, inschrijvingsformulieren,
registratielijst voor tijden, plastic ijszakjes voor drinkwater,
veiligheidsspelden, de racenummers worden deze week door de
voorzitter afgeleverd, hopen we.
vrijdag
30 oktober 2009,
_Lekker gelopen vanochtend maar kwam wel wat moeilijk van
mijn matras.
De temperatuur viel wat tegen, gisterochtend even boven de 22 en
nu ruim 24+, dat scheelt veel, maar goed, 5 km inlopen en dan 3
maal een steeds snellere km op een betonnen weg gedeelte, eerst
naar beneden, daarna omhoog, vervolgens weer 5 km terug naar m'n
onderkomen, uitpuffen en een verfrissend bad uit m'n vaten met
rivier en/of regenwater, bordje rijst met gerecht en koffie na.
Alle kinderen waren al wakker en bevelen klonken om aan de
ontbijttafel te komen, echter ik gaf Corbe dispensatie want die
is een hele slechte eter zo op de vroege ochtend, je kunt het er
moeilijk in proppen waar?
Dit weekend is het 'all souls day and all souls night', de
begraafplaatsen zitten dan een dag en nacht stampvol met
nabestaanden (en tentjes), eten, drinken en kaarten dan samen
met de 'souls' ter hunner nagedachtenis.
Ik heb het één keer mee gemaakt en het hoeft van mij geen tweede
keer.
Bovendien geloof ik geen snars van dit op Katholieke leest
geschoolde soort poespas en heisa.
tantezegger Jusan (links) en de overleden tante en
moeder Nenen,
enige maanden geleden door mij gefotografeerd
_Nu
ik het er over heb, de 29 jarige moeder van drie kinderen is
inmiddels in haar geboortedorp overleden
Ze is gecrepeerd (kanker) want medicatie om haar pijn te
verzachten is erg duur en financieel waren alle bronnen uitgeput,
ook die van mij, ik heb mijn steentje mogen bijdragen en heb
inmiddels haar 2 oudste kinderen in mijn gezin opgenomen (4 en 5
jaar), wel vermoeiend want aan deze kinderen moet nog heel wat
geschaafd worden en dat gaat niet zonder slag of stoot!
In ieder geval is Aiding weer naar Bayabaya afgereisd met die 2 kinderen
(die hier al verbleven) om de begrafenis van hun moeder
bij te wonen.
Een ouder broer van de overledene, de vader van Jerilyne(jinjin)
heeft er heel wat mee te stellen gehad want hij was degene die
zijn zuster moest verzorgen, er was geen ander familielid
beschikbaar.
Het moet behoorlijk traumatisch geweest zijn, lijkt me.
_Een 'gelukkige' bijkomstigheid is wel dat de kinderen al niet zo
'close' waren met hun moeder, met andere woorden, ze missen haar
(nu) niet!
Dat komt omdat ze al een lange tijd aan de zorgen van de vader waren
toevertrouwd (daar gedumpt door de moeder, vanwege haar baan als
hulp in de huishouding),
en de papa heeft het stel weer over gedaan aan iemand in zijn
eigen familie die er ook niet veel zin in bleken te hebben en er
dus minimaal energie aan besteedden dan wel aandacht, dan wel
kosten voor voeding e.d.
En dat verklaart waarom de kinderen zo hongerig waren toen ze
éénmaal hier terecht kwamen en het helemaal zagen zitten met hun
'nieuwe' papa en mama, zucht!
_Volgend weekend zal ik de eerste (maandelijkse) 'trim'loop
organiseren (hier in de buurt) met niet teveel reclame want ik
wil het eerst even rustig uitvogelen allemaal, om helemaal "LOS"
te gaan tijdens de eerste vroege zondagochtend in december.
Het wordt altijd een parcours van maximaal 5 km lengte met een 5
km keerpunt en een 2,5 km keerpunt, zodat we over een niet al te
lange afstand een totaal afstand van 5 en een 10 km kunnen
aanbieden.
Ik zoek alleen buiten de stad op goede wegen met weinig verkeer
naar een geschikt parcours, de kunst is om 10 verschillende
lokaties te vinden en dat valt niet mee.
Taguanao bridge over the cagayan de Oro river, keerpunt van een
mooi 10 km parcours.
zondag 11 oktober 2009,
_Ben net weer terug van het wekelijkse zondagloopje met de
clubgenoten en het was prettig koel deze ochtend (23,5°C), een
kilometer of 13 gelopen, eerst vlak, dan de heuvels in en de
laatste kilometers weer vlak.
We waren met zes personen, maar bij terugkomst zagen we nog eens
een zelfde aantal lopers die natuurlijk meer moeite hadden
om uit hun bed te komen.
_Onderweg naar de city gaf ik een lift aan een dame en
plotseling doemt er een hond op (40 km per hour) in het licht van mijn
koplamp.
Normaal gesproken gaan ze wel aan de kant maar deze lag gewoon
midden op de straat te slapen, dat beton is de hele nacht nog
lekker warm van de vorige dag
Corbe met de winnares van de kortste afstand, verlegen
De hond kwam veel te langzaam overeind en ik kon geen al te
heftige koers correctie maken en besloot snel gewoon recht door
te koersen, helaas voor de hond.
Ik raakte hem half maar behoorlijk goed en vermoed dat het beest
er een knetterende koppijn aan over heeft gehouden, een
schedelbasisfractuur of een gebroken poot en allerlei contusies, alles is mogelijk
en aangezien het hier doodnormaal is allerlei beesten
platgereden op straat te zien liggen, en nog levende met
gezwellen, zweren, schurft, vel over been, oog uit de oogkas
hangend of duidelijk gebroken ledematen en niemand er enige
aandacht aan besteed, besloot ik niet te stoppen (in het donker)!
_Als ik midden op de straat ga uitrusten moet ik ook de gevolgen
ondervinden, dat is zoiets als 'survival of the less foolest'.
De vrouw achterop gaf geen krimp en ik hoorde haar niet vragen
of ik niet de dierenambulance zou bellen, (die is in Nederland beter uitgerust dan de ambulances hier).
_De laatste tijd opvallend veel platgereden slangen op weg en pad
zien liggen.
Vanochtend nog een volwassen rattenslang duidelijk door
mensenhanden omgebracht te zien aan de verpletterde kop.
Gister op zo'n beetje dezelfde plek een baby Samar cobra en in
de week ervoor ook een stuk of 3 rattenslangen.
Bij de buren op 100 meter van hier hebben ze een jonge sailfin
dragon, het beestje maakte op mij een bijna verhongerde indruk.
Eerst zag ik niet direkt de overeenkomst met het volwassen
exemplaar wat ik hier een tijdje terug had maar de kleur en de
kop waren toch wel overtuigend die van de Hydrosaurus
Pustulatus, alleen de staart van het jonkie was
verhoudingsgewijs veeeel langer dan van een volgroeide dragon.
baby Philippine Sailfin Dragon, Hydrosaurus Pustulatus
_Nog
even wat nagepraat over de 'Thrill of the Trail' en hoe kort het
wel was, eigenlijk de 350 pesos niet waard en dit is nog altijd
een fors bedrag voor een doorsnee Filipino.
_Het is flink wennen met die 2 extra kinderen er bij, ze praten
alleen het lokale taaltje (Cebuano-Visayan) en natuurlijk moet
ze van alles bijgebracht worden.
De kinderen komen zo'n beetje rechtstreeks uit de jungle met
vrijwel geen ouderlijk gezag van de ene verzorger naar de andere
en af en toe even met de moeder die wel voelt dat het haar
kinderen zijn maar geen verstand heeft van opvoeden zoals de
meeste ouders hier geen bal verstand hebben van wat er in een
kinderziel omgaat.
De meesten worden zonder enig plan of idee voor hun toekomst ter
wereld gebracht en de ouders zien wel ....... waar het schip met
kinderen strand.
_Aiding was gister bij een kennis in het dorps gemeentehuisje
(barangay gebouw).
De armsten kunnen elke week gratis vijf kilo rijst halen en daar
was ook een moeder, duidelijk in verwachting met een baby op de
arm.
Ze vertelde dat zij al acht kinderen had, allemaal jongens en
haar man wilde toch graag ook een dochter, dus was het negende
kind nu onderweg.
_Als ik dit soort dingen verneem, daar kijk ik al bijna niet meer
van op, maar er gaat wel van alles door me heen zoals, wat moet
er van deze kinderen worden?
Ze zijn arm en blijven arm want er is geen geld voor educatie,
nauwelijks centen voor een goede voeding of medische verzorging, ze gaan veel te jong
ook een gezinnetje beginnen en vervolgens op risicovolle
plaatsen wonen, vaak illegaal en worden dan ergens weggespoeld
door een wassende rivier, of bedolven als resultaat van een
aardverschuiving
Of veel te dicht bij een weg waar het verkeer langs raast, vaak
een kartonnen hutje op de stoep als die er is, of ze wonen zo
dicht op elkaar in hun primitieve hutjes dat er regelmatig een
hele wijk plat brand, met zoveel brandbaar materiaal vrijwel
niet te stoppen als er al water voorhanden is of een beschikbare
brandweerauto.
_Even terug naar de moeder(29) van de 2 pleegkinderen(4-5), we
weten nog steeds niet wat er met haar aan de hand is.
In een regeringsziekenhuis(je) in Pagadian in Zamboang del Sur
is er heel veel vloeistof uit haar buikholte getapt en dit zou
onderzocht worden om de aard van haar probleem op te sporen maar
we hebben daar nog steeds de uitslag niet van vernomen.
Intussen is ze ziek en wel in haar (en Aiding) haar geboortedorp
en ze had af en toe heel veel pijn maar we zijn nu afhankelijk
van de informatie die we krijgen van de familie en dat duurt
maar en duurt maar, toch maar afwachten want Aiding is al bij
haar geweest toen ze er erg aan toe was en heeft in de ergste (financiele)
nood voorzien om haar behandeling en het onderzoek te betalen en
medicatie tegen de pijn.
_Tsja, en dan moet ook Quin nog voor zijn vaccinatie naar de
dokter, Corbe (en Aiding) moet nog een keer terug naar de
tandarts ter inspectie, zwager Ryan heeft examen geld nodig en
schoonzusje Bedelyn is ook in nood om haar extra examengeld te
lenen want haar zus in New Zealand kan het pas eind van deze
maand ophoesten en dan wilde mijn pleegdochter ook nog een leuk
bedrag van me lenen, haha, nou alleen als ik haar van
de dood kan redden!
Ze is hier vorig jaar getrouwd met een Canadees, ik ben er klaar
mee!
Arlyn en haar Roddy, ze houdt van stevig zegt ze?
Trouwens ik heb het niet eens en dan nog, eerlijk gezegd heb
ik geen 'hoge pet' op van haar financiële discipline, ik krijg
nog heel wat van haar van een paar jaar terug maar dat wil ze
heel graag vergeten of uitstellen tot ze bij haar man in Canada
woont.
_In grote delen van het noorderlijke eiland Luzon is het een
waterige bedoening.
Intussen hebben twee tyfoons daar onbehoorlijk veel water
gedropt zodat veel mensen daar tot minstens 'Kerst' moeten
zwemmen als er tenminste niet meer bij komt want het tyfoon
seizoen is nog in volle gang.
Dit keer zijn niet de armsten en 'minsten' uitsluitend
slachtoffer maar ook gegoede wijken en grote warenhuizen staan
in het water.
_De hamvraag is natuurlijk, hoe komt dit allemaal?
het simpele antwoord is, dat er veel te veel mensen zijn en die
wonen op verkeerde plaatsen.
Door onverschilligheid en corruptie worden heel veel belangrijke
zaken als onderzoeken en studies genegeerd bij de overheid.
Tyfoons zijn niet van de laatste tijd, die kwamen altijd al,
maar door gedrag van mensen worden o.a aardverschuivingen in de hand
gewerkt als gevolg van ontbossing voor allerlei doeleinden maar
ook mijnbouw (vaak illegaal) draagt zijn steentje bij,
gewin is altijd het hoofddoel.
_Maar goed, in een land als dit is iemands leven niet veel waard
en als je arm bent al helemaal niet!
Niemand die zich er serieus druk om maakt alleen politici kunnen
soms sommige toestanden aankaarten voor hun politieke doeleinden.
Had ik verder nog wat?
Volgende keer maar weer.
zondag 4
oktober 2009, TRILL of the TRAIL
_Het viel me mee, het
aantal deelnemers aan de dubbele afstand maar wat was er weer
eens aan de hand, wat ik natuurlijk wel verwachtte, dat er geen
bal klopte van de informartie die ik kreeg over het
starttijdstip en van de te lopen afstand!
me
de '11' km start
de '22' km
de laatste meters gaan met die banaan clubgenoot
puft uit
_De
25e vorige maand kon ik mijn startnummer en singlet halen,
daarbij nog eens nadrukkelijk gevraagd aan het winkelpersoneel
wanneer de start zou plaats vinden.
Er was geen informatie op papier en verzamelen zou zijn om 6AM,
starten 8 AM en dat vertrouwde ik al niet want eerder was het
starten 6AM.
_Deze ochtend op tijd opgestaan 4.30AM, Aiding en Corbe
zouden me supporteren maar ik wilde er wel voor 6 AM zijn want
het zat er dik in dat we toch 6AM los zouden gaan (ik was dus op tijd!), maar Filipino wijze startten we pas na 6.30AM,
eerst de dubbele afstand, 10 minuten later gingen wij er
achteraan.
_Na een beetje inlopen en wat rekken strekken voelde ik
me redelijk fit en had er wel vertrouwen in.
Klokje op nul en maar eens kijken wat er voor me in petto werd
gehouden.
Dat viel tegen want na een vlak gedeelte gingen we een soort
zijkant van een heuvel langs, op en neer en met lange stukken
touw van boom tot boom om te verhinderen dat we een tuimeling
naar beneden zouden maken.
_Omdat ik vrij voorzichtig startte in de achterste helft
van het veld, kreeg ik al gauw een probleem met een verstopte
trail van langzamere atleten en atletes.
Passeren was meestal nauwelijks mogelijk maar het gaf me de
gelegenheid energie te sparen.
Toen we eenmaal vrij waren van dit ruigste gedeelte kregen we
een redelijk goed en wijd pad, ik keek op mijn klokje en zag dat
we nauwelijks op de helft konden zijn en nam de tijd om een
beetje te herstellen.
_Tot mijn verbazing kwamen we al gauw weer bij de
oversteekplaats naar de start/finish lijn en daar verwachtte ik
dan nog een ronde van een paar kilometertjes te moeten afleggen,
maaaar ik was er al en was nog zo fit als wat!?
Ik denk dat het met 7 km wel gedaan was. wellicht minder, i.p.v. 11 km en daarom
had ik achteraf gezien best de dubbele afstand willen lopen,
zucht.
