Ons Immuunsysteem

_ Ons immuunsysteem heet in wetenschappelijke termen ook wel RES-systeem. 
Ofwel Reticulo-Endotheliale-Systeem. 
Dit systeem heeft de volgende anatomische relaties: De bloedsomloop, het Lymfestelsel en de Thymus oftewel de schildklier. 

_ Het RES zelf bestaat uit lymfeknopen, beenmerg, lever en de milt. Uit het RES komen stamcellen voor die allemaal een fagocyterende (lichaamsvreemde eiwitverterende) werking hebben, zoals witte bloedlichaampjes. 

_ Deze cellen kunnen worden onderverdeeld in T-cellen en B-cellen. Zij herkennen als het ware de vreemde eiwitten die antigenen worden genoemd. 

_ B-cellen maken Immuunglobulinen aan: IgA wordt aangetroffen in het neusslijmvlies, traanvocht, darmsap en speeksel. 

IgE speelt een rol bij allergieën 

IgG en M spelen een rol belangrijk tegen bacteriën en virussen 

IgD over dit eiwit is nog weinig bekend 

_ Zodra er een vreemd antigeen wordt aangetroffen door B- of T-cellen worden er antilichamen gemaakt.
Zij vormen de sleutel in het gat van het vreemde eiwit, waardoor de B- en T- cellen het antigeen kunnen vernietigen. 

_ Door middel van vaccinatie wordt een vreemd stukje eiwit (vaak een deel van dode bacteriën) in de bloedbaan gebracht. 
De B- en T-cellen gaan antilichamen aanmaken en hebben binnen 10 dagen hun verdediging op orde. 
Ook wanneer we ziek worden door bijv. de griep bouwen we immuniteit voor dat specifieke virus op. 

_ Helaas gebeurt het soms dat ons eigen afweersysteem zich tegen lichaamseigen eiwitten keert. 
Bijvoorbeeld een ziekte als Multiple-Sclerose, ziekte van Crohn, Colitis Ulcerosa, auto-immuunhepatitis en naar we nu weten waarschijnlijk veel meer ziektebeelden zoals Reumatoïde Artritis. 

_ Een relatief nieuwe ziekte die ons specifieke afweersysteem ondergraaft, waardoor we ons niet meer kunnen verdedigen tegen infecties. Die ziekte heet Aids. 

_ Kanker vormt hier waarschijnlijk geen uitzondering op. 
Naar we nu weten, ontstaan veel kankercellen door toxinen. 
Deze toxinen zijn afkomstig van giftige stoffen, bacteriën en virussen. 
Deze stoffen vormen in grote hoeveelheden een gevaar bij het kopiëren van DNA. 
Zij veranderen soms een gen in het DNA dat de cel normaal gesproken doet doodgaan.
Hierdoor gaat deze cel niet meer dood. 
Verborgen door het (nog) niet vreemde eiwit en toxinen is het moeilijk om deze cellen als antigenen te zien. 
Vaak wanneer er voldoende zieke oude cellen zijn kan ons immuunsysteem ze opruimen door fagocytose. 
Daar komt bij dat sommige kankersoorten zeer snel groeiend zijn zoals die van darmwandcellen . 
Deze soorten zijn zeer kwaadaardig. 
Dat heet in de wetenschap maligne. 
Ons immuunsysteem kan dit soort maligne soorten niet snel genoeg opruimen, er komen er veel meer bij dan worden verteerd door fagocytose. 

_ Sommige benigne (goedaardige) soorten groeien zo langzaam dat ze zelfs stoppen met groeien. 
Er wordt aan gedacht dat een gezond immuunsysteem dit kan bewerkstelligen. 

_ Daarnaast is een specifieke voeding die gericht is op het ontbreken van bepaalde (giftige) stoffen, die de kankersoort voor opbouw gebruikt, uiteraard van levensbelang. 

Redactie: info(at)rijskamp.com
Leeuwarden, 15 maart 2004